ARTIKEL | 6 tips om hints van het universum en je intuïtie te ontdekken

Gepubliceerd op 25 februari 2022 om 16:58

Let eens op de kleine dingen

Geloof jij ook dat toeval niet bestaat? Ben jij je bewust van de hints en tekens die het universum én je intuïtie je regelmatig geven? Of weet je niet precies waar je op moet letten? 

Eveline Helmink, auteur van Handboek voor mindere dagenschrijft in dit artikel in Inspirerend leven over de vele hints die we van het universum en onze intuïtie krijgen zodat je goed geïnformeerd je levenspad kan bewandelen.

Je intuïtie

Je intuïtie schreeuwt niet, ze fluistert. Ze is subtiel, grappig, mysterieus en vraagt aandacht op de wonderlijkste wijze. De wereld om je heen is zoals die is, maar het is onze waarneming die er betekenis aan geeft. Hoe ‘wakker’ je bent en hoe je waarneemt, is wat je intuïtie scherpt. Of je nou een flard van een liedje opvangt, je oog op een woord valt, je zonder te denken iets pakt of je ineens alert bent: dat is je intuïtie die fluistert.

Om haar taal te begrijpen, moet je een verfijnd gehoor ontwikkelen. En je wilt haar horen. Je wilt met haar spelen. Ze is een fantastische en onmisbare partner in crime op mindere dagen. Kijk, je kunt natuurlijk Het Pad van Vanzelfsprekendheid bewandelen. Dat doen vele anderen ook en het is net zo goed een levensstrategie waar je heel oud mee kunt worden. De dagen zullen zich gewoon aaneenrijgen, de zon gaat onder en de maan komt op, keer op keer, niets aan de hand. Maar het is een beetje alsof je snoozend leeft. Snoozen is lekker, snoozen is comfortabel, snoozen is misschien wat je nodig hebt – maar het brengt je nooit van de gebaande paden en maakt je wereld nooit groter. Je rust er niet van uit en je krijgt er ook geen nieuwe energie van: het is een soort status quo.

Vraagtekens

Maar het kán anders. Je kunt ook een ‘wakker’ leven leiden, alert, aandachtig. Dat is op zijn minst interessant. De vraag of toeval wel of niet bestaat, kan ik niet beantwoorden. Simpelweg omdat ik het niet precies weet. Ik heb mezelf toegestaan hier geen uitroeptekens maar vraagtekens te accepteren.

Wetenschappers en spirituele leraren en psychologen en ikzelf: niemand geeft sluitende antwoorden die mijn ervaringen begrijpelijk en rationeel kunnen verklaren en het hoeft ook niet. Niemand weet hoe synchroniciteit precies werkt, dus de ratio moet even op een laag pitje. Ik weet alleen dit: luisteren naar het fluisteren heeft me nog nooit, en dan ook echt nog nooit ergens gebracht waar ik niét iets goeds ontdekte: een nieuw inzicht of een vorm van inspiratie. Het heeft me moed gegeven, getroost, me wakker geschud en ook weleens een duidelijk stopteken gegeven.

Had ik die fluisteringen niet opgemerkt, wat was er dan gebeurd? Geen idee. Ik had vast ook gewoon door geleefd, niets aan de hand. Maar ik wil geen sluimerend leven. Ik wil mijn volledige potentieel ontdekken, voelen én gebruiken. Ik las dit ooit:

‘Momenten van synchroniciteit zijn gebeurtenissen van spirituele betekenis, die ons uitdagen om onze zelfobsessie even te laten voor wat die is, en de mogelijkheid van iets hogers, iets goddelijks, in overweging te nemen.’

Hoe merk je synchroniciteit op?

Maar hoe merk je synchroniciteit op? Het is een gek, vreemd en spannend gevoel: alsof een onzichtbare hand je een heel klein subtiel duwtje geeft dat je, al is het een nanoseconde, heel even uit evenwicht haalt. Het is alsof de tijd heel even bevriest. Bij synchroniciteit lijkt het alsof toeval en betekenis op precies hetzelfde moment samenkomen en héél even knetteren. Alsof er een liveverbinding tot stand wordt gebracht tussen je binnenwereld en iets in de buitenwereld. Alsof het mysterieuze universum héél even knipoogt.

Zelf twijfel ik niet meer aan synchroniciteit of toeval. Ik kan in een nanoseconde aanvoelen of ik ergens iets mee ‘moet’ of dat het me toevallig passeert. Soms valt mijn oog op iets en voel ik niets kriebelen of wringen. Dan zie ik simpelweg ‘wat is’. Wat betekenis heeft, voel ik intuïtief aan. Soms weet ik dan nog niet eens wat ik ermee ‘moet’, dan bewaar ik het in mijn hart als een subtiele aanwijzing. Ik heb daar een rommellaadje met hints, waar soms iets uit komt vallen; o, daar had ik het voor nodig! Soms is de energie sterk en duidelijk, soms haal ik mijn schouders op en wacht ik wel af wat de hint was. Soms denk ik dat iets van betekenis is, maar voel ik er niets bij – dan laat ik het gaan.

Hoe ontdek je hints van het universum?

• Denk niet te plat. Hints zijn vaak subtiel, cryptisch, alleen voor jou te begrijpen. Soms zul je echt wel een pakje kauwgom in je tas vinden als je falafel als lunch hebt gehad, maar meestal werkt het nét iets subtieler dan dat.
• Pas op met het verklaren vanuit je ratio. Laat een waarneming trekken als thee, en zich ontvouwen, maar dwing geen betekenis af, anders dan de betekenis die spontaan boven komt.
• Gebruik je zintuigen. Het oog en het oor zijn usual suspects, maar probeer je andere drie zintuigen ook eens in te zetten. Een smaak, een geur of een tactiele ervaring kunnen ook richtingaanwijzers zijn. Laat je zintuigen samenwerken als één groot synchroniciteitsklittenband.
• Om hints te vinden, moet je ook ongeveer weten waar je richting aan wilt geven. Slinger af en toe eens een vraag de kosmos in en laat je verrassen. Of je nu een The Secret-type bent of niet: toeval volgt je aandacht, aandacht volgt je intenties. Soms voelt iets als toeval, maar kan het ook zijn dat je er onbewust al op voorbereid bent.
• Vertrouw je intuïtie als het gaat om synchroniciteit. Als iets niet voelt als toeval, sta je zelf toe dat gevoel te volgen. Als iets wel als toeval voelt: net zo goed. Vertrouw op je onderbewustzijn, op je eerste ingevingen en je eigen waarneming. Hoe anderen je ervaringen interpreteren is, zolang je jezelf en anderen geen kwaad berokkent, enorm irrelevant. Dit is een
inside game.
• Onderschat de kracht van synchroniciteit niet. Hoewel we graag denken dat de ratio alle bewuste beslissingen neemt, weegt alles wat je ervaart en waarneemt mee.

Serendipity

Er is ook nog een subcategorie: serendipity: dat is wanneer er iets toevallig op je pad komt en je ook nog eens een inzicht aanreikt waar je niet naar op zoek was. Zo zijn grote uitvindingen gedaan: post-its bijvoorbeeld, in plaats van een supersterke lijm werd een zwakke plaksubstantie uitgevonden, die pas later nogal handig bleek bij het plakken en verwijderen van kleine papiertjes op allerhande ondergronden.

Lees hier het artikel op de website van Inspirerend Leven


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.